2006/Jan/22

*สีสันของสวน..ที่มีคุณ

ก็ไปเดินสวนเมื่อวันเสาร์
มีอุ้ม..กะที่รัก

แต่ไม่ได้บอกแม่ว่าที่รักมา
หึหึ..

ตกเย็น ทนไม่ไหว
เลยต้องพาที่รักไปไหว้แม่
หึหึ..

หึ

หึ

หึ

ก็นะ..
ชีวิตก็..ถึงแก่ค.ชิบห.ยเล็กน้อย

แต่วันนั้นก็มีค.สุขและสนุกดี ♥

2006/Jan/14

วันนี้ฉันก็พบคุณที่รักอีกแล้ว
เวลาเพียงแค่สองชั่วโมงมันช่างสั้นจริงๆ
ฉันอยากจะนั่งอยู่ข้างๆคุณนานๆ
อยากจะนั่งอยู่เงียบๆ..ข้างๆคุณ

..อยากจะพิงไหล่คุณนานๆ..

2006/Jan/02

*เป็นปีใหม่ที่น่าเบื่อชิบห.ย!

วันศุกร์ที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๘ วันนี้เราได้ออกเดินทางไปยังจังหวัด สมุทรสงคราม เพื่อไปล่องเรือดูหิ่งห้อย ยามค่ำคืน คณะทัวร์ก็ประกอบไปด้วย น้าน้อง พี่จีน น้าแจ็ค พี่เปา น้องวี พ่อ แม่ อีปั๊บ แล้วก็..ปิงเองค่ะ! เราออกเดินทางกันประมาณบ่ายสามโมง ต่างคนต่างไป แล้วไปเจอกัน ณ ดอนหอยหลอด

ไปถึงที่ดอนหอยหลอด ประมาณเกือบๆห้าโมงเย็น เรานัดเจอกับคณะทัวร์ ณ ร้านอาหารคุ้นลิ้น กลุ่มของฉันไปถึงเป็นกลุ่มสุดท้าย ซึ่งโต๊ะอาหารของเราอยู่ติดริมน้ำ อย่างเป็นส่วนตัวสุดๆ และวิวที่ฉันมองเห็นจากตรงนั้นมันช่าง..งดงาม ในช่วงที่พระอาทิตย์ยังไม่ตก และท้องฟ้าใสไร้เมฆ นั่นทำให้ฉันอดหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมาไม่ได้ แต่ความจริงที่ฉันเพิ่งค้นพบ และต้องทำใจก็คือ..กล้องกูถ่านหมด!



ด้วยความสวยงามของมหาสมุทรเบื้อหน้า และยามเย็นพระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า หลังจากที่นั่งหน้าเป็นตูดจากความหงุดหงิดที่ถ่านหมดแล้ว ผู้เป็นพ่อคงทนไม่ไหวจึงออกปากชักชวนฉัน

"ไปซื้อถ่านไหมลูก?"

ไปดิพ่อ! ตอบอย่างไม่หายใจ ผู้เป็นพ่อถอยรถออกมาแล้วมุ่งหน้าตรงไปยังหน้าปากซอย..กว่าสามกิโล จุดหมายของเราคือเซเว่น พ่อเหยียบเบรกหน้าเซเว่น แล้วเราสองพ่อลูกก็รีบลงไปซื้อถ่าน ฉันกะมั่วขอบัตรเติมเงิน แต่ไม่กล้า เดี๋ยวจะโดนตกะบาลกลับมาซะงั้น

ขากลับ (จากเซเว่น) ฉันเหม่อมองไปยังทิศตะวันตก แล้วก็ได้เห็นสิ่งที่แทบทำให้หยุดหายใจ!!

"พ่อ!!!! ตะวันจะตกแล้วววว!!!!"

ผู้เป็นพ่อเหยียบ เกือบร้อยโลต่อชม. ในถนนแคบๆ เพื่อที่จะแข่งกับเวลาและพระอาทิตย์ ก่อนที่มันจะตก
.
.
.
.

เรามาทัน..แต่ก็ไม่ทันซะทีเดียว พระอาทิตย์ยังไม่ลับหายไป แต่ก็แค่แอบอยู่หลังกลุ่มเมฆเล็กๆที่เสื.กโผล่มาตอนไหนก็ไม่รู้ แต่อย่างน้อย..ฉันก็เก็บภาพหลังพระอาทิตย์ตกได้


-เฮียเปา-

หลังจากอิ่มหนำสำราญกับอาหารมากมายแล้ว เราก็เคลื่อนทัพต่อไปยังบ้านทรงไทย ตำบลปลายโพงพาง เพื่อนั่งเรือล่องแม่น้ำชมความงามของหิ่งห้อยยามค่ำคืน เรือของเราเป็นเรือกึ่งหางยาว คือมันไม่ใช่เรือหางยาว เพราะมันไม่ยาวขนาดนั้น และมันก็ไม่ใช่เรือแจว เพราะเราไม่ได้แจวดูหิ่งห้อย และเมื่อก้าวลงเรือ ความเย็นจากสายลมก็พัดเข้ามาที่หน้า (หัวบาน) มุ่งสู่ริมฝั่งน้ำยามค่ำคืน

นำท่านเข้าสู่บรรยากาศที่เงียสวยตามธรรมชาติ ชมสิ่งมหัศจรรย์ของฝูงผีเสื้อนับหมื่นนับแสน กระพริบแสงเพื่อภารกิจแห่งความรักใต้ต้นลำภู ผสมกับแสงดาวระยิบระยับบนท้องฟ้า ยากที่จะหาชมได้ในเมืองกรุง.." อะไรของมึ.งว้า!!? สารภาพตามตรงว่าแอบผิดหวังเล็กน้อย เพราะจากที่ดูในหนังสือท่องเที่ยวไทยที่พี่เบิร์ดเป็นพรีเซ็นเตอร์แล้วนั้น ในภาพถ่ายเต็มไปด้วยหิ่งห้อยนับล้าน แต่พอมานั่งจริงๆตรงนี้ กูมองไม่เห็นหิ่งอะไรเลยว่ะ..แต่ก็ยังได้เห็นแสงระยิบ ระยับเล็ฏน้องบนต้นลำภูทุกต้น ถึงไม่มาก..แต่ก็สวยงาม

"นี่ถ้ามากับแฟนคงโคตรโรแมนติก" ปิงพูดกะวี

เฮียเปา..ทันที "โคตรโรแมนติกตรงไหนวะ? เสียงเครื่องเรือก็โคตรดัง"

"...."

อ๊ากก ไอ้พี่เปา! เอฟ ยู!!!

ปอลอ.
งานบ้านนิกกี้มันส์มาก
ไอ้อุ้มบอกกี้มีการเอาน้ำหอม
ขวด 4000 มาจับฉลาก!!!
อ๊าคค! แล้วไอ้เอิญได้!
อ๊าก!สุดตีนๆ
แล้วมีการดริ๊งค์กันเล็กน้อย
เมาอ้วกแตกกันทีเดียวเชียว
.
.
.
(กูอยากไปมั่งว่ะ T^T)
เออ นิกที่รักปิดบล็อกไปแล้วซะงั้น
ตอนนี้คงกำลังลงเขาอยู่
หุหุ

♥สวัสดีปีหมา♥



ปิง
View full profile